Klejnoty Aptoru

Debiutancka powieść Samuela R. Delany'ego, laureata nagród Hugo i Nebula.

Samuel R. Delany (ur. 1942)  Uważany jest za czołowego twórcę Nowej Fali SF. Jego utwory charakteryzują się złożonością i wyrafinowaniem. Debiutował jako pisarz w wieku 20 lat, powieścią Klejnoty Aptoru. Najbardziej znane powieści Delany'ego to Babel 17, Dhalgren i Nova. Szerszej publiczności znany jest z cyklu Neveryon, w Polsce dotąd nie przetłumaczonego.
Oprócz powieści uznanie zdobyły także krótkie formy, np. opowiadania "Opaść na Gomorę" (Nebula 1967), "Czas rozpatrywany jako helisa z kamieni półszlachetnych" (Nebula 1969, Hugo 1970).

Klejnoty Aptoru to powieść postapokaliptyczna.  

W postatomowej przyszłości, gdy cywilizacja cofnęła się do czasów zbliżonych do średniowiecza, a nawet wcześniejszych, młody student i poeta, Geo, podejmuje pracę marynarza na statku. Podróżuje z dziwną pasażerką, kapłanką bogini Argo, która zmierza do tajemniczej krainy mutantów i wysokiego promieniowania, zwanej Aptor. Podróż ma na celu odnalezienie młodej kapłanki Argo, jej córki, porwanej przez siły mrocznego boga Hamy.

To wciąż Ziemia, ale Ziemia przyszłości, dramatycznie zmieniona po planetarnej katastrofie, świat dziwnych kultów, zmutowanych bestii i ludzi, którzy nie zawsze byli całkowicie ludzcy. Czwórka bohaterów to kobieta, bogini albo wiedźma, czwororęki chłopak, którego człowieczeństwo jest kwestią otwartą oraz dwaj mężczyźni o równie „szalonych” talentach.