Tarzan 15. Tarzan zwycięski

Zagubiona awiatorka, profesor, gangster i złotowłosa bogini Madianitów spotykają się w samym sercu Czarnego lądu, by stworzyć iście wybuchową mieszkankę. Znów też jedynie niezrównana postać Władcy dżungli jest w stanie pokonać góry i tajemnice, jakie znajdują się pomiędzy tą czwórką a katastrofą.

Każdy czytelnik poczuje deszczyk emocji, kiedy Tarzan przechodzi ścieżkami, na których nawet najdelikatniejszy dźwięk może przynieść nagłą śmierć, walczy, gdy każda słabość może oznaczać zgubę i warczy, rzucając niepokorne wyzwanie wrogiemu i dzikiemu światowi.

„Tarzan zwycięski” to wiktoria tropikalnych przygód pośród dzikich zwierząt i dzikich ludzi.

Jakże dziwne są ścieżki losu — zebrać tak dziwną gamę postaci, by stawili czoło niebezpieczeństwom najczarniejszego lądu!

“Puszkarz” Patrick, niegdyś rewolwerowiec, obecnie uciekający przed niebezpieczeństwem grożącym mu ze strony chicagowskiego światka przestępczego, w towarzystwie niepodejrzewających go o to ludzi.

Lafayette Smith, genialny geolog, poszukujący skał, zamiast których znajduje lady Barbarę Collis, awiatorkę, zagubioną w dziczy ukrytej doliny jedynie w towarzystwie Jezabel, pięknej młodej Madianitki, której lud marzy jedynie o paleniu obcych żywcem.

Jedynie zrządzenie losu mogło sprawić, by te różne przeznaczenia się splotły, i jedynie Tarzan, Władca dżungli, może uratować ich przed dzikością Afryki i perfidią ludzi.

EDGAR RICE BURROUGHS sławny jest z powodu wielu swych znakomitych powieści przygodowych. Bezsprzecznie najbardziej znaną postacią przez niego stworzoną jest właśnie bohater z dżungli, Tarzan. Niemalże tak samo dobrze znane są jego opowieści o innych planetach oraz „Pellucidar” rozgrywający się we wnętrzu Ziemi.

Urodzony w Chicago w 1875 roku, próbował swych sił w wielu zawodach, bez sukcesu jednak, aż do chwili, gdy, w wieku 35 lat, zwrócił się ku pisaniu. Publikacja „Tarzana, dziecka dżungli” oraz „Księżniczki z Marsa” zagwarantowała mu karierę. Wdzięczność całych rzecz czytelników, którzy w jego wyobraźni odnaleźli dokładnie ten rodzaj ucieczki, jaką kochali, zapewnił mu zasłużoną fortunę. 

Gdy umarł w 1950, w swym domu w miasteczku nazwanym na cześć dziecka jego fantazji, Tarzanii w stanie Kalifornia, jego nazwisko było już synonimem dobrej literatury. W 58 różnych językach wydano ponad 40 milionów egzemplarzy jego powieści.