Olvido

Powiedzą wam, że to nie powieść, lecz zbiór opowiadań. Będą mieli rację i nie będą jej mieli. Powiedzą, że to literatura ambitna i trudna. Będą mieli rację, ale równocześnie czyta się ją znakomicie i opowiada o rzeczach prostych i najbliższych. Powiedzą, że to podróż przez historię literatury i też będą mieli rację, ale będą musieli powiedzieć, że to także SF. Co ja mam wobec tego powiedzieć? Potrafię chyba tylko jedno: Krzysztof Rewiuk to magik. Udało mu się spleść opowieść, dla której wszystkie powyższe zdania są prawdziwe, a w dodatku świetnie to napisał.

To właśnie dla takich książek powstała fantastyka. Powiem więcej, to właśnie dla takich opowieści istnieje literatura. Dawno nie czytałem równie niezwykłej i pięknej opowieści o przyjaźni i poświęceniu. A to przecież nie wszystko.

Paweł Majka

Krzysztof Rewiuk, ur. 1974, debiutował w wieku 13 lat na łamach „Świata Młodych”, by następnie porzucić pisanie na kolejne ponad 30 lat. Do fantastyki powrócił w ramach kryzysu średniego wieku, jako pierwszy sukces notując wygraną w plebiscycie na opowiadanie roku portalu Nowej Fantastyki. Od tego czasu opublikował ponad 20 tekstów m.in. w „NF”, „Silmarisie”, „CreatioFantastica”, „Fabulariach”, antologiach Fantazmatów, Phantom Books i Wydawnictwa IX. W latach 2020-2021 czterokrotnie nominowany do Nagrody Fandomu Polskiego im. Janusza Zajdla. Współzdobywca Nagrody za napisanych z Krzysztofem Matkowskim „Świętych z Vukovaru”. Prywatnie lekarz kardiolog i nauczyciel akademicki.